سخنگوی نُجَباء در گفتگوی اختصاصی با ایرنا:

دولت نباید به گزینه‌های غیرمعتمد سپرده شود/ اتحاد بیت‌شیعی تنها راه خروج عراق از بن‌بست سیاسی

الشَمَّری با اشاره به اینکه تنها راه خروج عراق از بن‌بست سیاسی، وحدت کلیه گروه‌های شیعه است؛ تاکید کرد که نباید از چهره‌های غیرقابل اعتماد در جایگاه‌های ریاست‌جمهوری و نخست‌وزیری استفاده شود.

فارسی

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی نمایندگی نُجَباء در ایران، سخنگوی رسمی مقاومت اسلامی نُجَباء در گفتگوی اختصاصی با خبرگزاری "ایرنا"، موانع تشکیل دولت در عراق را تشریح کرد و موارد کارشکنی جناح‌های وابسته و هم‌پیمانان واشنگتن در این زمینه را برشمرد.

مهندس «نصر الشَمَّری» با اشاره به پروپاگاندای تبلیغاتی دشمنان علیه نیروهای ملی و گروه‌های مقاومت، خاطرنشان ساخت که جمهوری اسلامی ایران حامی ثبات و آرامش در کشور عراق است.

وی ضمن تأکید بر وجود اسناد قطعی مبنی بر پیوند عمیق سران اقلیم کردستان با رژیم صهیونیستی، از تصویب قانون مقابله با عادی‌سازی روابط میان بغداد ـ تل‌آویو حمایت و تصریح کرد: مقاومت دست‌بسته نیست و در مواجهه با سازشکاران تسامح نمی‌کند.

متن کامل این گفتگو به شرح ذیل است:

 

روند انتخاب نخست‌وزیر عراق به کجا رسیده و چه دلایل و عواملی مانع تصمیم‌گیری و تعیین‎تکلیف در این زمینه است؟

تا کنون هیچ نشانه‌ای بر حل مشکل انتخاب نخست‌وزیر وجود ندارد. یکی از دلایل مهم در این خصوص، اصرار «سیدمقتدی صدر» بر تشکیل دولت "اکثریت ملی" (طبق تعریف خودش) است که البته قرار بود از ائتلاف سه‌گانه (جریان صدر - اهل‎سنت - کردها) تشکیل شود. اما این ائتلاف نتوانست اکثریت مطلق پارلمان عراق را به‌دست آورد تا بتواند رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر را انتخاب کرده و در نهایت دولت را تشکیل دهد.

همزمان نیز "چارچوب هماهنگی" که از بقیه فراکسیون‌های شیعه تشكيل شده است، بر حق شیعیان برای تشکیل دولت تأکید می‌کند؛ زیرا نخست‌وزیری را حق بزرگترین گروه جمعیتی عراق می‌داند که شامل ۶۰ درصد از جمعیت کشور می‌باشد. این مجموعه خواهان تشکیل دولت به همراه گروه‌های هم‌پیمان خود است که جمعی از اهل‌سنت، اتحاد میهنی کردستان و تعدادی از نماینده‌های مستقل هستند.

لذا با مانعی سیاسی روبرو هستیم که بدون حصول تفاهم بین جریان‌های شیعه (جریان صدر و چارچوب هماهنگی) بر تشکیل بزرگترین فراکسیون، قابل حل نیست. یا اینکه یکی از این جریان‌ها بتواند اراده جریان دوم را شکست بدهد یا انتخابات مجدد برگزار شود. تا کنون هیچ‌یک از احتمالات بالا بر دیگری پیشی نگرفته است، اما برگزاری مجدد انتخابات فعلا بعید به‌نظر می‌آید.

شاید بارزترین مانع تفاهم جریان‌های شیعه برای تشکیل فراکسیون اکثریت، نقش آمریکا و دولت‌های هم‌پیمان واشنگتن باشد؛ زیرا این محور در جهت هدف قرار دادن و تضعیف شیعیان حرکت می‌کنند. بدیهی است که این محور به فراکسیون‌های تحت‌حمایت خود مانند حزب «مسعود بارزانی» و گروه‌های سنّی به ریاست آقای «حلبوسی» فشار می‌آورد تا در جهتی که به‌نفع وحدت شیعیان است حرکت نکنند.

 

انتخاب رئیس‌جمهور هم در این دوره با مشکلات و چالش‌هایی مواجه شده است. توضیح دهید چه عواملی مانع تعیین‌تکلیف موضوع شده است؟ چون برخی با استناد به غیبت کُردهای مخالف بارزانی در نشست‌های پارلمان، اختلاف کردها در معرفی گزینه واحد را عامل این موضوع دانستند؛ اما از سوی دیگر، برخی نیز گروه‌های مقاومت و بیت شیعی را دلیل این موضوع می‌دانند.

طبق ماده (۷۰) قانون اساسی، انتخاب رئیس‌جمهور با رأی دوسوم نمایندگان پارلمان صورت می‌گیرد و در صورت ناتوانی هریک از فراکسیون‌ها در تشکیل ائتلاف اکثریت، اساسا جلسه انتخاب رئیس‌جمهور منعقد نخواهد شد. این امر به‌دلیل چند موضوع آشکار است، چه رسد به موضوعات پشت‌پرده!

شاید مهمترین دلیل آشکار، عدم توافق کردها بر یک فرد برای تصدی ریاست‌جمهوری است؛ زیرا به‌نظر می‌رسد که سران حزب دموکرات کردستان به‌دنبال سیطره کامل بر کلیه مناصب دولتی و به حاشیه راندن حزب اتحادیه میهنی کردستان هستند.

اما مهمترین دلیل، اختلاف بین جریان‌های شیعی است. شیعیان در صورت اتحاد، نه‌تنها قادر به انتخاب رئیس‌جمهور خواهند بود، بلکه مسأله انتخاب سران سه قوه نیز به‌دست آنان حل می‌شود، زیرا فقط شیعیان می‌توانند اکثریت پارلمانی را شکل دهند. آن‌ها ۶۰ درصد کرسی‌ها را در اختیار دارند، در حالی که اهل‌سنت و کردها هرکدام کمتر از ۲۰ درصد کرسی‌های پارلمان را گرفته‌اند.

اشکالی ندارد که فراکسیون‌های شیعه به‌دنبال تحقق سهم بیشتر در دولت باشند تا بتوانند حقوق و منافع اکثریت مردم عراق را محقق ساخته، جایگاه خود در قدرت را از دست نداده و اجازه ندهند با تکرار حرکت دولت به‌سمت دیکتاتوری، بار دیگر مصیبت‌های گذشته بر شیعیان تحمیل شود.

از سوی دیگر، جریانات شیعی اهتمام دارند که رئیس‌جمهور و نخست‌وزیری روی کار نیایند که با مواضع و رویکردهای غیرقابل اعتماد، کشور را به‌سمت آینده‌ای مجهول سوق دهند؛ رویکردهایی مانند عادی‌سازی روابط با رژیم اسرائیل، حمایت از همجنس‌گرایان، قانونی کردن حضور نیروهای اشغالگر آمریکا و ترکیه در سرزمین عراق و همچنین رها کردن اقتصاد کشور در اختیار آمریکا و قراردادن آن در برابر طوفان‌های ویرانگر.

در مقابل، اگر رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر منتخب از حقوق عراق دفاع کنند، پیگیر تحقق مطالبات ملت باشند، حفظ حقوق اکثریت و مقابله با تهاجم فرهنگی را در دستور کار خود قرار دهند، ما ایمان داریم که فراکسیون‌های شیعه ـ و پیشاپیش آن‌ها گروه‌های مقاومت ـ پشتیبان دولت خواهند بود.


آمریکایی‌ها با توجه به پیروزی‌های محور مقاومت، تلاش گسترده‌ای دارند که نخست‌وزیر از بیت شیعی انتخاب نشود. در عین حال آن‌ها با فرافکنی آشکار، ایران را متهم به دخالت در انتخابات می‌کنند و می‌گویند چون ایران می‌خواهد فرد نزدیک به خود را انتخاب کند، اجازه نمی‌دهد که نخست‌وزیر تعیین شود. ارزیابی شما از موضع آمریکایی‌ها در این زمینه چیست؟

ما در عراق از زمان رژیم دیکتاتوری به این نوع پروپاگاندای رسانه‌ای عادت کرده‌ایم. هرکس از فکر و عقیده شیعی خود دفاع کند، به ایرانی بودن متهم می‌شود. شاید در نتیجه این پروپاگاندا بیش از یک میلیون عراقی قربانی جنگ بی‌فایده و ظالمانه رژیم دیکتاتوری صدام علیه جمهوری اسلامی شدند و تحت‌تأثیر همین تبلیغات، صدها هزار جوان مؤمن عراقی اعدام و زنان، سالمندان، کودکان و جوانان طی "انتفاضه شعبانیه" در گورهای جمعی دفن شدند؛ نمازجمعه و محافل دینی با سلاح سنگین هدف حمله قرار گرفتند و هزاران نفر از مؤمنین قربانی شدند. چنین پروپاگاندایی به کشتارهای "اسپایکر"، "الصقلاویه" و "زندان بادوش" انجامیده است.

رسانه‌های بعثی ـ خلیجی ـ آمریکایی برای اینکه به فرقه‌گرایی متهم نشوند، به یک شیعه می‌گویند تو ایرانی هستی! در حقیقت با این شیوه اتهام‌زنی، مجوز قتل را صادر می‌کنند. در حالی که وقتی کشور با تهدیداتی نظیر اشغال و هجوم داعش مواجه شود، اکثر مدافعان ایثارگر و از جان گذشته، همین شیعیانی هستند که به ایرانی بودن متهم می‌شوند.

اما در خصوص آمریکا باید گفت، موضع واشنگتن است که مواضع رژیم‌های عربی حاشیه خلیج‌فارس و رسانه‌های مزدور را تعیین می‌کند و آن‌ها امکان خروج از سایه بردگی آمریکا را ندارند.

لذا ما می‌گوییم که نه شیعیان و نه ایران خواستار معطل ماندن انتخاب رئیس دولت نیستند. جمهوری اسلامی کشوری است که از ثبات و استقرار یک دولت منتخب در عراق بیشترین سود را می‌برد. به همین دلیل گروه‌های سیاسی عراق باید تلاش کنند که وحدت بیت شیعی را محقق سازند، زیرا بدون وحدت شیعه، دولت شکل نخواهد گرفت و با توجه به اعداد و ارقام، هیچ گروه دیگری امکان تشکیل دولت را بدون شیعیان نخواهد داشت.

 

نُجَباء اخیراً در سالگرد عملیات "سیف‌القدس" اعلام کرد که عراق گورستان سازشکاران با صهیونیست‌هاست. دقیقاً چه‌کسانی به‌دنبال سازش با اسرائیل هستند و این موضع شما ریشه در چه تلاش‌ها و اقداماتی داشته است؟

غالبا رسانه‌ها و مزدوران مرتبط با سفارت آمریکا خواستار عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی هستند؛ کسانی که در راستای ضربه زدن به ساختار اجتماعی، فکری و اعتقادی ملت عمل می‌کنند. آن‌ها همواره به شعائر دینی اکثریت شیعه عراق توهین کرده و حق آزادی دینی ما را نادیده می‌گیرند؛ همزمان به بهانه حق آزادی شخصی، از رفتارهای انحرافی دفاع می‌کنند!

علاوه بر این افراد، شخصیت‌های دیگری وجود دارند که ارتباطشان با رژیم صهیونیستی و سفرهایشان به اراضی اشغالی کاملا علنی است. شاید آشکارترین روابط، همانی است که در اقلیم کردستان عراق در بالاترین سطح رخ می‌دهد. اسنادی که منابع ما در اختیارمان قرار داده‌اند به‌وضوح ثابت می‌کند که عناصر اسرائیلی با لباس نظامی حامل پرچم رژیم صهیونیستی در خیابان‌های اربیل پرسه می‌زنند.

اما در خصوص مقاومت باید بگویم در صورتی که دولت آینده برای مقابله با این خطر اقدامی نکند، مقاومت حتما اقدام خواهد کرد؛ زیرا این موضوع در هسته عقیدتی مسلمانان بوده و با روح مقاومت عجین شده است؛ بنابراین دست‌بسته نیستیم و در مواجهه با آن تسامح نخواهیم کرد.

 

مدتی است بحث حضور اسرائیلی‌ها و ارتباطشان با سران اقلیم کردستان مطرح است. برخی این رابطه را یک رابطه تاریخی می‌دانند و برخی هم آن را به دوره اخیر (یعنی از زمان برگزاری رفراندوم استقلال در شمال عراق) نسبت می‌دهند. گفته شده موضوع انرژی در منطقه کردنشین عراق نیز مرتبط با همین مسأله است؛ ولی بعد از حمله موشکی به مقر مدیر کمپانی کار و یک مجموعه پتروشیمی در اربیل، مقامات کرد مدعی شدند که اقلیم و اسرائیل هیچ ارتباطی با هم ندارند و هیچ صهیونیستی هم در آن مقر نبوده و حتی در این باره شکایتی نیز مطرح شده است. نظر شما در این ‌باره چیست؟

همه در عراق می‌دانند که روابط رژیم صهیونیستی و خاندان بارزانی، روابطی قدیمی است و از زمان پدر مسعود بارزانی ـ که به‌طور ویژه از سوی رژیم شاه ایران و رژیم صهیونیستی حمایت می‌شد ـ عکس‌ها و اسنادی وجود دارد که این روابط را به‌نحوی غیرقابل انکار ثابت می‌کند.

صهیونیست‌ها در شمال عراق حضور مستمر دارند و در این منطقه، مقرهای جاسوسی فعال در جهت ایجاد فتنه و هرج‌ومرج عمل می‌کنند؛ نه‌تنها علیه عراق، بلکه علیه کشورهای همسایه و در رأس آن‌ها جمهوری اسلامی ایران.

شاید موشک‌باران اخیر مقر موساد در اقلیم، از آنچه سیاستمداران عراقی به طمع جلب رضایت بارزانی و کسب حمایت او برای تشکیل دولت در قبالش سکوت کرده بودند، پرده‌برداری کرد.

 

خروج نیروهای آمریکایی از عراق جزو مهم‌ترین مسائل این کشور است. نُجَباء قبلاً بیانیه داده و تأکید کرده که آمریکایی‌ها به بهانه تهدید امنیت ملی در امور منطقه دخالت می‌کنند و با اختلاف‌افکنی داخلی و ایجاد نابسامانی در صحنه سیاسی عراق به‌دنبال پیشبرد برنامه‌های اقتصادی خود از جمله پروژه خط لوله انتقال نفت از بصره به بندر عقبه هستند. شما همچنین تمدید وضعیت اضطراری در عراق را تداوم غارت سفره مردم تلقی کرده‌اید. تدبیرتان برای جلوگیری از ادامه حضور آمریکایی‌ها و اقداماتشان و تسریع در خروج آن‌ها چیست؟

فعالیت برای اخراج نیروهای اشغالگر آمریکایی از عراق در دو محور انجام خواهد شد.

محور اول: ادامه هدف قرار دادن نیروها و منافع آمریکا و جلوگیری از تحرکات آن‌ها در عراق و تعقیب‌شان حتی داخل پایگاه‌های محل استقرار و تلاش برای تحمیل بیشترین تلفات به آن‌ها تا مجبور به فرار از عراق شوند، همانطور که در سال ۲۰۱۱ رخ داد. به‌ویژه اینکه دولت با آن‌ها توافقنامه‌ای الزام‌آور در خصوص ترک عراق امضا کرده و بسیار روشن است که گروه‌های مقاومت به‌خوبی مشغول حرکت در این مسیر هستند. البته سانسور رسانه‌ای شدیدی بر عملیات‌های مستمر مقاومت علیه پایگاه‌ها و کاروان‌های نظامی اشغالگران آمریکایی إعمال می‌شود.

محور دوم: تلاش در راستای تشکیل یک دولت شایسته ملی که نفوذ و هیمنه ایالات‌متحده بر مقدرات سیاسی و اقتصادی عراق را برنتابد، آمریکا را مجبور به اجرای توافقات دوجانبه کند و در برابر تلاش‌ها به‌منظور آنکه بغداد در مواضع خود تابع اراده واشنگتن شود، بایستد.

ما اطمینان داریم که آمریکا به‌زودی شکست‌خورده از عراق خارج خواهد شد و مطمئنیم که هم‌میهنان‌مان در آینده‌ای نزدیک، چنگال‌های اشغالگران را چیده و کشور را نجات خواهند داد.

العربية
copy

المتحدث باسم النجباء في حوار مع ارنا:

لا ينبغي تسليم الحكومة لشخصية غير مضمونة المواقف/ توحيد البيت الشيعي السبيل الوحيد لخروج العراق من الجمود السياسي

 

أشار الشمري الى أن السبيل الوحيد لخروج العراق من الجمود السياسي هو وحدة جميع التيارات والاحزاب الشيعية، مؤكدا على ضرورة عدم تسلیم رئاسة الحكومة ورئاسة الجمهورية لشخصية غير مضمونة الموقف.

 

أفاد الموقع الاعلامي لمكتب حركة النجباء في الجمهورية الاسلامية، أن وكالة "ارنا" أجرت حوارا مع المتحدث الرسمي بإسم الحركة حيث شرح الشمري العقبات امام تشكيل الحكومة العراقية، مشيرا الى العوائق التي تضعها التيارات العميلة والحليفة لواشنطن امام تشكيل الحكومة.

وأشار المهندس نصر الشمري الى الحرب الاعلامية التي يشنها الاعداء على التيارات الوطنية وفصائل المقاومة، مؤكدا أن الجمهورية الاسلامية في ايران تدعم الاستقرار والامن في العراق.

وأوضح أن هناك وثائق واسناد توثق العلاقات الوطيدة بين زعماء اقليم كردستان مع الكيان الصهيوني، معلنا عن دعمه لقانون تجريم اي نوع من تطبيع العلاقات بين بغداد والكيان الصهيوني، مصرحا أن المقاومة لم تكن مكبلة الايدي ولن تتسامح مع المطبعين.

ولكم فيما يلي نص الحوار:

 

ما هي تطورات انتخاب رئيس الوزراء، وما هي الاسباب والعوامل التي تمنع من اتخاذ القرار وانهاء هذا الملف؟

لحد الان لاتوجد بوادر انفراج ازمة اختيار رئيس الوزراء. احد الاسباب التي تمنع انتخاب رئيس الوزراء هو تمسك السيد مقتدى الصدر بتشكيل حكومة "اغلبية وطنية" حسب تعبيره التي كان من المفروض ان تتشكل من التحالف الثلاثي (صدري - سني - كردي)، غير ان هذا التحالف لم يستطع تحصيل الاغلبية المطلقة التي تمكنه من انتخاب رئيس الجمهورية وبالتالي انتخاب رئيس الوزراء وتشكيل الحكومة.

وفي نفس الوقت يتمسك "الاطار التنسيقي" المتكون من باقي الكتل الشيعية بحق المكون الشيعي في تشكيل الحكومة بصفته المكون الاكبر الذي يشكل اكثر من ۶۰‎%‎ من سكان البلاد والذين تحالف معهم لاحقا بعض السنة والاتحاد الوطني الكردستاني وبعض المستقلين.

لذلك نحن امام عقبة سياسية لن تنتهي الا بحال وصول القوى الشيعية (التيار الصدري والاطار التنسيقي) الى تفاهم لتشكيل الكتلة الاكبر او ان ينجح احدهما بكسر ارادة الاخر او ان نذهب الى اعادة الانتخابات التي تبدو مستبعدة فعلا.

وربما العامل الابرز الذي يحول دون وصول القوى الشيعية الى تفاهم مشترك لتشكيل الكتلة الاكبر هو الدور الامريكي والانظمة المتحالفة معه التي تضغط باتجاه استهداف واضعاف المكون الشيعي، فمن الواضح انهم وجهوا الكتل المدعومة منهم مثل حزب السيد مسعود برزاني والتجمع الذي يقوده السيد الحلبوسي بعدم الذهاب مع اي تحرك يصب في صالح توحيد الموقف الشيعي.

 

يواجه انتخاب رئيس الجمهورية في هذه المرحلة مشاكل وتحديات. رجاءا أوضحوا لنا العوائق الموجودة في هذا المجال؛ لأن هناك من يعتقد أن الخلافات الموجودة بين الكرد وعدم اجماعهم على شخصية واحدة لمنصب رئاسة الجمهورية هو العائق الذي منع انهاء هذا الملف كما أن هناك من يقول بأن تيارات المقاومة والبيت الشيعي هو السبب وراء هذا الامر.

حسب المادة (۷۰ اولاً) من الدستور العراقي يتم انتخاب رئيس الجمهورية باغلبية ثلثي اعضاء مجلس النواب ولما لم يستطع اي طرف من الاطراف ان يجمع مثل هذا العدد لذلك لايمكن لجلسة انتخاب رئيس الجمهورية ان تنعقد من الاساس. ولهذا الامر عدة اسباب موضوعية ظاهريا فضلا عن الاسباب الاخرى التي تبقى خلف الكواليس.

ولعل ابرز الاسباب الموضوعية هو عدم اتفاق الكرد على مرشح واحد لرئاسة الجمهورية حيث يبدو ان الاخوة في الحزب الديمقراطي الكردستاني ذاهبين الى الاستئثار بكل حصة اقليم كردسان من المناصب وتهميش دور حزب الاتحاد الوطني الكردستاني.

ولكن السبب الاهم هو الخلاف الشيعي- الشيعي. ان الشيعة في حال اتفقوا فقط هم القادرون على تمرير الرئاسات الثلاثة وليس فقط رئيس الجمهورية لكونهم لوحدهم يشكلون الاغلبية في البرلمان لأن نسبتهم في البرلمان تناهز ۶۰‎%‎ من مقاعد البرلمان في حين ان حصة السنة او الكرد كلاهما لا يناهز ۲۰‎%‎ .

وليس من المعيب طبعا ان تحاول الكتل الشيعية ان تضمن حصة مكونها الاكبر في الدولة لتأمين وضعه والحرص على عدم فقدان السلطة الامر الذي قد يجر الى حكومة ديكتاتورية جديدة تعيد المأسي على هذا المكون.

ومن جهة اخرى تحرص التيارات الشيعية على عدم وصول رئيس جمهورية ورئيس حكومة غير مضمون التوجهات والمواقف مما قد يقود البلد الى مزالق المجهول، لعل ابرزها السير في نفق التطبيع او المثلية والشذوذ او ادامة وشرعنة وجود قوات الاحتلالين الامريكي والتركي للاراضي العراقية وترك الاقتصاد العراقي في مهب الريح نهباً للارادات الامريكية.

ولكن في حال احراز وصول رئيس جمهورية ورئيس حكومة يحافظان على حقوق الشعب العراقي وتطلعاته بما فيها حق المكون الاكبر والتصدي لكل الامور الدخيلة التي ذكرناها فنحن واثقون ان الكتل الشيعية وبطليعتها فصائل المقاومة ستكون اول الداعمين لحكومة من هذا النوع.

 

نظرا لانتصارات محور المقاومة يقوم الامريكان بمحاولات حثيثة لمنع اختيار رئيس الوزراء من البيت الشيعي وفي نفس الوقت يقومون ببروغاندا اعلامية لاتهام ايران بالتدخل في الانتخابات العراقية ويقولون أن ايران تمنع انتخاب رئيس الوزراء لأنها تريد أن يتم انتخاب شخصية قريبة منها. ما هو تقيمكم للموقف الامريكي على هذا الصعيد؟

نحن في العراق تعودنا منذ زمن النظام الديكتاتوري البائد على هذا النمط من البروباغندا حيث يتهم كل شخص شيعي يدافع عن خلفيته الفكرية والعقائدية الشيعية بأنه "ايراني". ولعله تحت هذه البروباغندا ذهب اكثر من مليون عراقي ضحية الحرب العبثية الظالمة التي شنها الطاغية المقبور على الجمهورية الاسلامية وفي ظلها اعدم مئات الاف من الشباب العراقي المؤمن ودفن احياءً ابناء الشعب العراقي نساء وشيوخا واطفالا وكبارا وشبابا في المقابر الجماعية خلال "الانتفاضة الشعبانية" وقمعت صلاة الجمعة والمناسبات الدينية بالاسلحة الثقيلة ليذهب ضحيتها الاف المؤمنين وتحت هذه البروباغندا حصلت مجزرة "سبايكر" و"الصقلاوية" و"سجن بادوش".

الإعلام البعثي ـ الخليجي ـ الأمريكي، حتى لا يتهم بالطائفية، يقوم باتهام الشيعة بأنهم ايرانيون! في الواقع، بهذه الطريقة في الاتهام، يصدرون اجازة قتل الشيعة. ومع ذلك، عندما تواجه البلاد تهديدات مثل الاحتلال وداعش، فإن معظم المدافعين عن البلد والذين يضحون بارواحهم هم نفس الشيعة المتهمين بأنهم إيرانيون.

واما عن الموقف الامريكي، فهو الموقف المولد لكل المواقف الخليجية والاعلام المأجور الذي لايمكنه ابدا ان يخرج عن عبوديته لسيده الامريكي.

لذلك نقول ان الشيعة وايران لا يريدون تعطيل انتخاب رئيس الجمهورية ورئيس الحكومة ولعل الجمهورية الاسلامية في ايران هي المستفيد الاكبر في حال وجود حكومة منتخبة ووضع مستقر في العراق. ونقول فليذهب الفرقاء السياسيون الان في العراق الى محاولة للملمة البيت الشيعي، فبدون اتفاق هذا البيت فأن الحكومة لن تتشكل وليس لجهة اخرى ان تنجح في تشكيلها بعيدا عن البيت الشيعي حسب لغة الارقام وهي لغة دقيقة لاتقبل الخطأ.

 

اكدت حركة النجباء في ذكرى عملية سيف القدس أن العراق سيكون مقبرة المطبعين مع الصهاينة. تحديدا من هم الذين يسعون للتطبيع مع اسرائيل وأن موقفكم هذا يأتي وفق اي معطيات؟

اكثر من يدعو للتطبيع مع الكيان الصهيوني في العراق هو الاعلام المأجور المرتبط بالسفارة الامريكية وكل من يسير في سياقه، فتراهم لايتركون امرا يضر بالنسيج الاجتماعي والمنظومة الفكرية والعقائدية للشعب العراقي إلا ودعوا اليه وطلبوا اباحته، فتراهم من جهة يهاجمون الشعائر الدينية للطائفة الشيعية حصرا التي تشكل غالبية السكان المطلقة منكرين حقهم في الحرية الشخصية وممارسة الطقوس الدينية، وفي نفس الوقت يدافعون عن السلوكيات الشاذة والمنحرفة بصفتها نوع من انواع الحرية الشخصية!

اضافة الى هولاء هناك شخصيات سياسية معروفة بعلاقاتها مع الكيان الصهيونى وزياراتها لهذا الكيان الغاصب. ولعل ابرز هذه العلاقات هو مايحصل في اقليم كردستان حيث العلاقات هناك على اعلى المستويات وفي قمة العلنية. وتؤكد مصادرنا الخاصة الى ان بعض الوفود العسكرية الصهيونية تتجول في اربيل بالبزات العسكرية التي تحمل علم الكيان الغاصب.

اما فيما يخص المقاومة فحتما اذا لم تتخذ الحكومة المقبلة خطوات جدية في مواجهة مثل هذا الخطر، سنذهب الى اتخاذ مهمة في مواجهته فهو امر يدخل في صلب عقيدتنا الاسلامية ومنهجنا المقاوم ولن نقف قباله مكتوفة الايدي ولن نتسامح فيه مطلقا.

 

خلال الفترة الاخيرة أثير موضوع حضور الاسرائيليين في اقليم كردستان وعلاقاتهم مع زعماء اقليم كردستان. هناك من يرى هذه العلاقة بأنها علاقة تاريخية وهناك من يقول أن هذه العلاقات تشكلت بعد الاستفتاء على استقلال الاقليم. كما أن هناك قول يؤكد أن موضوع الطاقة في اقليم كردستان العراق يرتبط بهذه المسألة ولكن بعد الهجوم الذي حصل على مقر رئيس شركة العمل ومصنع بتروكيمياوي في اربيل اكد المسؤولون الكرد على أنه ليس لديهم علاقات مع اسرائيل ولم يكن يتواجد اي شخص صهيوني في هذا المقر وحتى الان لم يتشكل ملف قضائي حول هذا الموضوع. ما هو رأيكم في هذا المجال؟

الكل في العراق يعلم ان العلاقات بين الكيان الصهيونى وبين عائلة السيد برزاني هي علاقات قديمة جدا، وترجع الى زمن والده الذي كان مدعوما بشكل خاص من نظام الشاه المقبور ومن الكيان الصهيونى، وهناك وثائق وصور توثق هذه العلاقات بشكل غير قابل للانكار.

وان وجود الصهاينة أصبح وجودا مستمرا ودائما في شمال العراق ولديهم مراكز للتجسس واثارة الفتن والاضطرابات ليس في العراق فحسب وانما في دول الجوار واولها الجمهورية الاسلامية .

ولعل الضربة الاخيرة على مركز الموساد في شمال العراق كشفت اللثام عما كان مسكوتا عنه من قبل الطبقة السياسية في العراق محاولة لاسترضاء السيد برزاني وكسب وده ودعمه في تشكيل الحكومة.

 

موضوع خروج القوات الامريكية من العراق هي من أهم قضايا هذا البلد وأكدت النجباء سابقا على أن الامريكان يتدخلون في شؤون المنطقة بذريعة تهديد أمنها الوطني وتقوم بتنفيذ خططها الاقتصادية مثل نقل النفط عبر الانابيب من البصرة الى العقبة عبر اثارة الخلافات وعدم الاستقرار السياسي في العراق. وانتم أكدتم أن تمديد حالة الطوارئ هي استمرار لنهب ثروات الشعب العراقي. ما هي خطتكم لمنع استمرار التواجد الامريكي في العراق وتسريع خروجهم من البلد ومنع اجراءتهم؟

العمل على اخراج القوات الامريكية المحتلة من ارض العراق يكون على محورين؛ المحور الاول هو استمرار الضربات على القوات الامريكية والمصالح الاميركية ومنعها من التحرك داخل الاراضي العراقية وملاحقتها حتى معسكراتها التي تتقوقع داخلها والحرص على تكبيدها اكبر نسبة ممكنة من الخسائر مما سيضطرها حتما للهروب من العراق كما هربت عام ۲۰۱۱ خصوصا اننا لدينا اتفاقية ملزمة معهم تقضي بسحب قواتهم خارج الاراضي العراقية ومن الواضح أن فصائل المقاومة العراقية سائرة في هذا المسار بشكل جيد رغم التعتيم الاعلامي الواسع على عملياتها المستمرة ضد قواعد وارتال الاحتلال الامريكي.

والمحور الثاني هو العمل على وصول حكومة وطنية صالحة تعمل على مواجهة النفوذ والسيطرة الامريكية على القرار السياسي والاقتصادي في العراق والزام الجانب الامريكي بنتفيذ الاتفاقيات الموقعه في هذا المجال ومنع محاولة جعل المواقف العراقية نسخة مكررة للمواقف والارادة الامريكية.

ونحن واثقون من هزيمة القوات الامريكية في العراق وهروبهم القريب، وواثقون بأن العراقيين سيعملون قريبا على تقليم الاظافر الامريكية وتخليص العراق من براثنهم.

English

Spokesman of al-Nujaba in an Exclusive Interview with IRNA:

The government must not be left to untrustworthy options/ “Shi’ah House” alliance is the only way out of political stalemate in Iraq

 

al-Shammari pointed out that the only way out of the political stalemate in Iraq is the unity of all Shi’ah groups. He stressed that untrustworthy figures must not be used in the presidency and the prime ministership.

 

According to the website of the representative office of al-Nujaba in Iran, Nasr al-Shammari, the official spokesman of the al-Nujaba Islamic Resistance Movement in Iran, described the obstacles to forming a government in Iraq and listed the cases of sabotage by affiliated factions and Washington’s allies in this regard in an exclusive interview with IRNA.

Referring to the propaganda spread by the enemies against the national forces and Islamic Resistance groups, al-Shammari noted that the Islamic Republic of Iran supports stability and peace in Iraq.

Emphasizing the existence of definitive documents on the deep ties between the leaders of the Kurdistan Region of Iraq and the Zionist regime, he supported and approved the passage of the law criminalizing any attempt to normalize relations between Baghdad and Tel Aviv, “The Islamic Resistance is not handcuffed and does not tolerate compromisers.”

The full text of this discussion is as follows:

 

What has happened with the process of electing a prime minister in Iraq and what are the reasons and factors that hinder the decision-making and determination in this regard?

So far, there is no sign of resolving the problem of electing a prime minister. One of the important reasons in this regard is the insistence of Sayyid Muqtada al-Sadr on the formation of the government of the “national majority” (according to his own definition), which of course was to be formed of a three-party coalition (al-Sadr/Sunni/Kurds) but the coalition failed to win an absolute majority in the Iraqi parliament to elect a president and prime minister and eventually form a government.

At the same time, the Coordination Framework formed by the rest of the Shi’ah factions emphasizes the Shi’ahs’ right to form a government because it considers prime ministership to be the right of the largest population group in Iraq, which consists of ۶۰% of the country’s population. The group wants to form a government with its allies, a group of Sunnis, the Patriotic Union of Kurdistan (PUK) and several independent members of parliament.

Therefore, we are facing a political obstacle that cannot be solved without reaching an understanding between the Shi’ah movements (the Sadrist Movement and the Coordination Framework) on the formation of the largest faction. Either one of these movements can defeat the will of the second movement or another election will be held. So far, none of the above possibilities have surpassed the other but another election is unlikely for now.

Perhaps the most obvious obstacle to understanding the Shi’ah movements for the formation of the majority faction is the role of the United States and the governments allied with Washington because this axis is moving in the direction of targeting and weakening the Shi’ahs. It is clear that this axis is putting pressure on factions under its patronage such as Masoud Barzani’s party and Sunni groups led by Muhammad al-Halbousi [the Speaker of the Council of Representatives of Iraq] not to move in a direction that is in the interests of Shi’ah unity.

 

The election of the president has also faced problems and challenges in this period. Explain what factors prevented the determination of this issue? Because some, citing the absence of Kurds opposed to Barzani in parliamentary sessions, blamed disagreement among Kurds for introducing a single option; But on the other hand, some also consider the Resistance groups and the “al-Bayt al-Shi’i” [the Shi’ah House caucus] as the reason for this.

According to Article ۷۰ of Iraq’s constitution, the election of the president is made by a two-thirds vote of the members of parliament, and if any of the factions fails to form a majority coalition, the election of the president will not take place. This is obvious for several reasons, let alone behind the scenes!

Perhaps the most obvious reason is the Kurds’ disagreement with one person for the presidency because it seems that the leaders of the Kurdistan Democratic Party (KDP) are seeking complete control over all government positions and the marginalization of the Patriotic Union of Kurdistan Party (PUK).

But the most important reason is the disagreement between the Shi’ah movements. If the Shi’ahs unite, not only will they be able to elect a president, but they will also be able to elect the leaders of the three branches of government because only the Shi’ahs can form a parliamentary majority. They hold sixty percent of the seats, while Sunnis and Kurds each hold less than twenty percent of parliamentary seats.

There is no problem for the Shi’ah factions to seek a greater share in the government in order to realize the rights and interests of the majority of the Iraqi people so they do not lose their position in power and to not allow the past calamities to be imposed on the Shi’ahs again by repeating the government’s move towards dictatorship.

On the other hand, the Shi’ah movements are trying to prevent the president and the prime minister from coming to power, who is leading the country towards an unknown future with unreliable positions and approaches – approaches such as normalizing relations with the Israeli regime, supporting homosexuals, legalizing the presence of American and Turkish occupying forces in Iraq, as well as leaving the country’s economy in the hands of the United States and exposing it to devastating storms.

On the contrary, if the president and the elected prime minister defend the rights of Iraq, pursue the demands of the people, and put the protection of the majority rights and counter-cultural aggression on their agenda, we believe that the Shi’ah factions – and foremost among them, the Resistance groups – will support the government.

 

Given the victories of the Islamic Resistance Axis, the Americans are making great efforts to prevent the election of a prime minister from the Shi’ah House. At the same time, they openly accuse Iran of meddling in the elections, saying that because Iran wants to elect someone close to it, it will not allow a prime minister to be appointed. What is your assessment of the position of the United States on this issue?

We in Iraq have been accustomed to this kind of media propaganda since the dictatorship [of Saddam]. Anyone who defends his Shi’ah thought and beliefs is accused of being Iranian. As a result of this propaganda, more than one million Iraqis may have fallen victim to the useless and cruel war of Saddam’s dictatorial regime against the Islamic Republic and also under the influence of this propaganda, hundreds of thousands of young Iraqi believers were executed and women, the elderly, children and young people were buried in mass graves during the Sha’baniyyah Intifadah. Friday prayers and religious gatherings were attacked with heavy weapons, and thousands of believers were killed. Such propaganda has led to the killings at Camp Speicher, al-Saqlawiyyah and Badush Prison.

The Ba’athist/Gulf/American media, in order not to be accused of sectarianism, tell a Shi’ah “you’re an Iranian!” In fact, with this method of accusation, they issue a murder warrant. However, when the country faces threats such as the occupation and attacks by Daesh, most of the selfless and self-sacrificing Defenders of the Holy Shrines are the same Shi’ahs who are accused of being Iranian.

Regarding the United States, it must be stated that it is Washington’s position that determines the positions of the Arab regimes on the Persian Gulf and the mercenary media outlets and they cannot move out of the shadow of American slavery.

Therefore, we say that neither the Shi’ahs nor Iran want the election of the head of state to be delayed. The Islamic Republic of Iran is the country that benefits most from the stability and establishment of an elected government in Iraq. For this reason, the Iraqi political groups must try to achieve the unity of the Shi’ah House, because without the unity of the Shi’ahs, a government will not be formed, and according to the numbers, no other group will be able to form a government without the Shi’ahs.

 

al-Nujaba recently announced on the anniversary of Operation Sword of al-Quds that Iraq is the “graveyard of the compromisers” with the Zionists. Exactly who is seeking reconciliation with Israel and what efforts and actions is your position rooted in?

The media and mercenaries associated with the American embassy often demand the normalization of relations with the Zionist regime. Those who act in order to strike at the social, intellectual and ideological structure of the people always insult the religious rites of the Shi’ah majority of Iraq and ignore our right to religious freedom. At the same time, they defend deviant behaviour under the pretext of the right to personal freedom!

In addition to these people, there are other personalities whose connection with the Zionist regime and their travels to the Occupied Territories is quite public. Perhaps the most obvious relationship is what is happening at the highest level in the Kurdistan Region of Iraq. The documents provided to us by our sources clearly prove that Israeli elements are roaming the streets of Erbil in military uniforms carrying the Zionist regime’s flag.

As for the Resistance, I must say that if the future government does not take action to counter this danger, the Resistance will surely take action because this issue is at the ideological core of Muslims and is associated with the spirit of resistance. Therefore, we are not handcuffed and we will not tolerate it.

 

For some time now, the issue of the presence of the Israelis and their relationship with the leaders of the Kurdistan Region of Iraq has been discussed. Some see this as a historical one, while others attribute it to the recent period (since the independence referendum in northern Iraq). The issue of energy in the Kurdistan Region of Iraq is also said to be related to this issue but after the missile attack on the headquarters of the director of a labour company and a petrochemical complex in Erbil, Kurdish officials claimed that the Kurdistan Region of Iraq and Israel had nothing to do with each other and that there were no Zionists at the headquarters and that a complaint had even been lodged. What do you think about this?

Everyone in Iraq knows that the relationship between the Zionist regime and the Barzani family is an old one and has existed since the time of Masoud Barzani’s father – who was particularly supported by the Pahlavi and the Zionist regimes – some photographs and documents prove this relationship in an undeniable manner.

The Zionists are constantly present in northern Iraq and this region, there are active spy bases to create sedition and chaos – not only against Iraq but also against neighbouring countries, especially the Islamic Republic of Iran.

The recent rocket attacks on the headquarters of Mossad in the region may have revealed what Iraqi politicians had been silent about in order to appease Barzani and gain his support for forming a government.

 

The withdrawal of American troops from Iraq is one of the most important issues in this country. al-Nujaba has previously stated that the Americans are interfering in the affairs of the region under the pretext of threatening national security and that they are pursuing their economic plans, including the oil pipeline project from Basrah to the port of Aqabah, through the creation of internal dissent and political unrest in Iraq. You have also considered the extension of the state of emergency in Iraq as a continuation of the looting of the sustenance of the people. What is your plan to prevent the continued presence of the Americans and their actions and to expedite their departure?

Activities to oust the American occupying forces from Iraq will be carried out on two fronts.

Axis ۱: Continue to target American forces and interests and prevent them from moving into Iraq and pursuing them even inside bases and trying to inflict the most casualties on them until they are forced to flee Iraq, as happened in ۲۰۱۱. Especially since the government has signed binding agreements with them to withdraw from Iraq and it is very clear that the Resistance groups are moving well in this direction. Of course, severe media censorship is applied to the ongoing operations by the Resistance against the military bases and convoys of the American occupiers.

Axis ۲: Efforts to form a decent national government that does not exclude American influence and hegemony over Iraq’s political and economic destiny will force the United States to implement bilateral agreements and resist efforts to make Baghdad subject to Washington’s position.

We are confident that the defeated United States will soon withdraw from Iraq and we are confident that all our compatriots will break the clutches of the occupiers and save the country in the near future.

آخرین اخبار